
Κυριακή 22 Μαρτίου 2009
Εκτός...



...από τις νοητές γραμμές, υπάρχουν και οι γραμμές που σχηματίζονται στον ουρανό και μπορεί να είναι παράλληλες, μπορεί όμως μια γραμμή να είναι μια ευθεία με αρχή και τέλος, καμιά φορά δε, μιλώντας για γραμμές να έρχονται στο νου σου οι γραμμές που ορίζουν τα δύο ρεύματα στους δρόμους ή απλά να πρόκειται για τις γραμμές του τρένου…
Ώρα 20.00...

…Κρίση ξανά κρίση, απολύσεις, κατρακύλα του δείκτη οικονομικής κλίμακας, δυσοίωνες προβλέψεις, μείωση ανάπτυξης, εκτίναξη της ανεργίας, κρισιμότητα των περιστάσεων, δανεισμός με επαχθείς όρους, πάγωμα μισθών, άδεια ταμεία, σύμφωνο σταθερότητας,Κομισιόν, ECOFIN, Μπαρόζο, Τρισέ, Πρωθυπουργός, συναίνεση, διαγγέλματα, στο ένα χέρι το μπλοκ με τα νέα μέτρα δημοσιονομικής πειθαρχίας και στο άλλο τί…???....
Ανεβαίνεις...




...στο νέο σου ποδήλατο και ξεκινάς ένα σύντομο ταξίδι στους δρόμους της πόλης. Παράλληλα, αρχίζεις κι έναν αγώνα επιβίωσης αφού προσπαθείς να σωθείς από τα αυτοκίνητα, των οποίων οι οδηγοί, παραβιάζουν προτεραιότητες και stop και αναρωτιέσαι αν έχεις γίνει αόρατος γιατί κανείς δεν σε υπολογίζει. Οι διαθέσεις του καιρού απρόβλεπτες, από λιακάδα σε συννεφιά και από συννεφιά ξανά σε ηλιοφάνεια με δυνατό βοριά Αλλάζεις κατεύθυνση και καταλήγεις σε πιο ασφαλή μέρη, δίπλα στη θάλασσα. Αυτή τη φορά δεν πήγες πουθενά, δεν τραβήχτηκες ούτε στο νησί, ούτε φόρτωσες βαλίτσες και το μυαλό σου με ιδέες και διάφορα σχέδια. Υπάρχει μόνο η τωρινή αυτή στιγμή και τη χαίρεσαι ολόκληρη. Ελάχιστος κόσμος κυκλοφορεί, συνεχίζεις σε έναν χωματόδρομο και μέσα από ένα σαπιοκάραβο, το οποίο το έχουν ανεβάσει πάνω στο δρόμο, κοιτάς το μεγαλείο αυτής της πόλης που απλώνεται σαν δίχτυ και καλύπτει τα πάντα με τσιμέντο. Διαπιστώνεις ότι οι τριγύρω λόφοι είναι καλυμμένοι μέχρι την κορυφή και ο Υμηττός αργά αλλά σταθερά ακολουθεί. Ρίχνεις το βλέμμα σου στη θάλασσα και παρατηρείς ένα μπουκάλι που επιπλέει. Φαίνεται σαν να έχει κάτι μέσα. Ένα χαρτί. Ο νους σου πηγαίνει σε χάρτες και κρυμμένους θησαυρούς. Με ένα καλάμι το σπρώχνεις προς τα έξω, το ανοίγεις, δεν μπορείς να το βγάλεις γιατί το χαρτί έχει απλώσει, βρίσκεις ένα ξυλαράκι με μια διχάλα στην άκρη του, τυλίγεις το χαρτί, το κάνεις μασούρι και το βγάζεις από το στόμιο του μπουκαλιού με αρκετή ευκολία. Διαβάζεις το μήνυμα, το κοινοποιείς στους κατοίκους της lifoland,το ξανατυλίγεις, το βάζεις πάλι στο μπουκάλι και το κλείνεις δυνατά. Στην πίσω σελίδα είχε κάποια τηλέφωνα και μια διεύθυνση. Ρίχνοντας το μπουκάλι πίσω στη θάλασσα, σκέφτεσαι να μπεις σε μια κάβα, να πάρεις ένα μπουκάλι κρασί και να κάνεις τρεις ανθρώπους λίγο περισσότερο ευτυχισμένους…
Booze...



...σκάλες, σκοτάδι, ασανσέρ, cabaret,ένα βιβλίο, μουσική, πολύχρωμα φώτα, ηδονές, κρασί, καπέλα, πρόσωπα, ζαρτιέρες, μακιγιάζ, πλούσιες επαναστάτριες, μείον δεκατρία, γραβάτες ,ένα μυθιστόρημα, μία πραγματικότητα, το 13ο υπόγειο, ιδρώτας, η Αργυρένια, πόρνες πολυτελείας, ο έρωτας, η διαφθορά, οι μάσκες,τσιγάρα, σουρεαλισμός…Η ανακύκλωση στην ώρα της. Έξω, ξημερώνει πάλι…
Πάλι...

...σας άκουσα, κύριε Καραμανλή να μιλάτε για συναίνεση λες και δεν σας έφτανε η συναίνεση, τόσα χρόνια, στις υποκλοπές και στα ομόλογα, η συναίνεση στις μίζες της siemens και των άγονων γραμμών, η διακομματική ιερή συναίνεση στα ακίνητα της Βιστωνίδας, η συναίνεση στην ανικανότητα και τις εγκληματικές ενέργειες της ΕΛ.ΑΣ., η συναίνεση στην εξαφάνιση του φυσικού πλούτου της χώρας. Κύριε Καραμανλή χορτάσαμε…Ξέρουμε ότι φρέσκα κόλυβα θα βρούμε στο Αλάτσι…Τα δικά σας μπαγιατέψανε…
Όταν...
Πρέπει...



...να δεις την Α. αλλά δεν ήσουνα ποτέ καλός στις αναλύσεις…Ούτε στα λόγια .Ο Π. χάθηκε πάλι στον κόσμο του. Είπε ότι θα πάρει τηλέφωνο ο Β. που τον συνάντησες τυχαία στην αποβάθρα μετά από πολλά χρόνια. Έχετε να πείτε αρκετά…Χτες στο τραπέζι η Β. βούρκωσε, έφταιγες κι εσύ γι’ αυτό και ο Μ. εξέφρασε παράπονα για σένα, που τα κράταγε δώδεκα ολόκληρα χρόνια. Το αλκοόλ τελικά σε αφοπλίζει εκεί που δεν το περιμένεις. Ένα μήνυμα στο κινητό σου, πριν τα μεσάνυχτα, σου έφερε στο νου μικρές στιγμές, ανεκτίμητης αξίας. Σε μερικούς ανθρώπους οφείλεις κάτι, δεν ξέρεις τί…Στα δεξιά σου ο Πάτροκλος κι έπειτα λίγη ανηφόρα. Η θάλασσα αφιλόξενη. Το δικαιούται. Η Σ. περίμενε τηλέφωνό σου. Στο κτήριο μόνο σκιές. Τριγμοί μιας πόρτας. Τα βήματα που νομίζεις ότι ακούς τα δημιουργεί η φαντασία σου. Γιατί δεν απάντησες στη Ν.? Η πισίνα άδεια. Πού πήγαν όλοι?Τώρα που σερβιρίστηκαν και τα ποτά. Ο δρόμος στενεύει. Λάσπη παντού. Ακόμη και στα τζάμια. Μουσική αγαπημένη, ταξιδιάρικη. Ξέρεις η αδρεναλίνη, η καλύτερή σου φίλη, κάποια στιγμή θα σε προδώσει. Η βροχή γίνεται καταιγίδα. Δεν είδες κανέναν σήμερα, είσαι όμως γεμάτος συναισθήματα. Σου αρέσει να φτιάχνεις το παζλ, πιο πολύ σου αρέσει όταν το ξαναχαλάς…
Περασμένες...




...03.00 και φτάνουμε στο κατάμεστο υπόγειο του Μεγάρου Μουσικής, όπου ο μαραθώνιος της jazz βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Η αίθουσα πλημμυρισμένη από κόσμο που παρακολουθεί με κατάνυξη τόσο τον υπέροχο Giland Atzmon όσο και τους ταλαντούχους νέους μουσικούς. Ευχάριστη έκπληξη οι πολλά υποσχόμενοι intraVenus…(http://www.intravenus.gr/)...
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)


























